مسترپیس مجموعه
ست­ های نوشیدنی
مجیک هارمونی
پورسلين
سیاه و سفید
رویال گلد کبالت
رویال گلد بوردو
رویال گلد کرَم
گلد کبالت سلطنتی
مجموعه­ طلایی سلطنتی بوردو
گلد کرم سلطنتی
رویال کبالت
عدن
فلورا
زیربشقابی ها
سرویسهای چاقو و کارد تیز
گلدان­ ها
تزئینات میز
در مورد بهداشت
مزایای محصول
منافع محصول
چند رسانه ای
رضایتنامه
ویژه
ظروف آشپزی مسترپیس
چاقوهای زپتر
وکسی
کافه زی-پرسو
مور جوس پرس
شما هستید در: HOME / محصولات / زپتر هوم آرت / مسترپیس مجموعه / پورسلين
اندازه متن | A | A | A

پورسلين


سفید و سیاه
رویال گلد کبالت
رویال گلد بوردو
رویال گلد کرَم
گلد کبالت سلطنتی
گلد بوردو سلطنتی
گلد کرَم سلطنتی
کبالت رویال
عدن
فلورا

هنر پورسلین

به قلمرو، مجموعه مسترپیس زپتر، خوش آمدید.
یک مجموعه که بر اساس آن صنعت کاران، با ظرافت الگوهای الهام گرفته در طلا، را در هرکدام از قطعات 7 مجموعه، جاری و با عطف به، شوق همیشگی ما داشتن اشیا زیبا، این ها را می سازند.
کلاس برتر ساخت و توجه به جزئیات، همراه با سلیقه دقیق و ظریف و سبک پیچیده، مجموعه مستر پیس زپتر، را در جهان بواسطه کیفیت برترش، شهره کرده است.

گوهری ظریف در قلمرو زیبایی

پورسلین زپتر، توصیف پایانی یک رهیافت سه مرحله ایی برای مواد غذایی است: سالم، خوش طعم و در نهایت، داشتن ظاهر خوب روی سفره ، تا لذت کاملی از خوردن غذا حاصل و به مهمانان احترام گذاشته شود.
در تمامی مجموع های پورسلین زپتر، به سادگی می توان، کاراستادانه، کیفیت، دقت و ظرافت در زیبایی را دید، همچنین تنوع سبک و یک تعادل ایده آل بین هنر کلاسیک و نیازهای امروزی، قابل مشاهده است.
مجموعه مستر پیس زپتر، هم از زیبایی طبیعت و هم زیبایی های انسان ساز، الهام گرفته است. با یادآوری این نکته که، سنت های باستانی در بار اول مارکو پلو آن را در قرن 13 میلادی پس از بازگشت از چین به همراه خود آورد، او پورسلین، را با زیبایی، ظرافت و محکمی صدف های دریایی پروسلا مقایسه کرد.
اقلام مستر پیس زپتر، قطعه ایی مدرن از هنر است، و افسونی را ارث می برد، که مسافران اروپایی باستان را تحت تاثیر خود قرار داده بود، و حالا با مواد مدرن، و با آخرین فن آوری های موجود، بیشترین زیبایی، استحکام و کیفیت ساخته می شود.
 

مزایایی محصول

برترین کیفیت برای ظرافت رویال

مجموعه مستر پیس زپتر، بطور ویژه از پورسلین سخت استفاده کرده، که حتی در مقابل خراشیدن با استیل هم مقاوم است: علت آن هم داشتن میزان زیادی کائولین (50-55 %) و ترکیب پایین کوارتز و فلدسپات (به ترتیب 20 و 30 %) است. این نوع پورسلین می تواند در آتش با دمای بسیار بالا تا 1350-1460 درجه سانتی گراد حرارات ببیند.
مجموعه مستر پیس زپتر، روش اصلی تولید پورسلین، را که به شروع قرن 18 میلادی بر می گردد، ارج می گذارد،یعنی زمانی که یوهان فردریش بوتگر، فرمول اختراعی ریاضی دان و دانشمند، انفید والتر فون شرینهاوس، همکاران هلندی او مورد آزمون و اصلاح قرار داد، و اساسی شد، بر فرایند ساخته شدن مدرن و امروزی. این یک گام بزرگ به جلو بود، یعنی زمانی که پیش از آن، چین تنها تولید کننده پورسلین بود: این ظروف به اروپا و بطور ویژه بوسیله کمپانی هلندی هند شرقی، آورده می شد، و نشان دهنده ثروت، اعتبار و سلیقه دقیق و ظریف و بی همتای خریدار آن بود…
اکنون، در قرن 21، زپتر، پورسلین را به شکوه و انحصاری بودن اصلی خود برگردانده، طوری که یک ظرافت شاهانه را به هر میزی می دهد و هر رویدادی را تبدیل به یک جشن می کند.

زیبایی که در آتش متولد می شود

به جهت تولید پورسلین انحصاری، زپتر به تنهایی روی روش "تزیین تو لعابی" و "تزیین رو لعابی" کار می کند.
در زمان "تزیین تو لعابی" آتش در فرایند ساخت، از کاغذهای ضد چسب برای یک رنگ زمینه ایی، که بطورغیر مستقیم درظروف آشپزی با چاپ صفحه ایی استفاده می شود و سپس در دمای 1250 درجه سانتی گراد که رنگ می تواند بدرون لعاب دوباره مایع شده ، نفوذ کند، بدین وسیله براقی بی چون و چرایی خود را بدست می آرود. در نتیجه ، روش آتش رو لعابی، اتفاق می افتد: نقوش (رویال زپتر، امپریال، و سیاه و سفید) بوسیله دست رنگ آمیزی می شود، که با یا بدون تزیین طلا است. در تزیین روی لعابی پورسلین، در معرض آتش، دمای 840 درجه سانتی گراد، قرار می گیرد.
آخرین مرحله شامل رنگ آمیزی با دست با استفاده از یک لایه 22 قیراطی نازک طلاست، که قبل از سوختن روغن ودیگر مواد، رنگی قهوه ایی دارد؛ جزئیات کناره بوسیله برسی تمیز می شود. این شیوه را گلد فایر می گویند و در دمای 800 درجه سانتی گراد انجام می شود، بطور مشابه، دسته ها، تزیینات و کناره ها بطور اختصاصی، بوسیله دست رنگ آمیزی می شود. این هنر دستی خیلی تخصصی است، یادگیری آن از نقاش به نقاش دیگر چندین دهه، طول می کشد. در مقایسه با پورسلین استاندارد، تفاوت و برتری مطلق مجموعه مستر پیس زپتر، در هر جزئیکه در هر فاز تولید محصول ( نقوش و تزیین طلا در طول فرایند رنگ آمیزی پرس، انجام می شود) ساخته می شود، کاملا آشکار است.
 






مجموعه مستر پیس بطور اختصاصی از پورسلین سخت ساخته شده است که حتی نسبت به خراش استیل هم مقاوم است




دسته ها، تزیینات و لبه ها بطور ویژه با دست تزیین می شوند.




همانطور که از نامش بر می آید تزیینات رو لعابی است. مرحله پایانی شامل استفاده از طلای ظریف 22 قیراطی برای رنگ آمیزی با دست است.

منافع محصول

عناصر

غنا و جزئیات کامل، با تعداد زیاد آیتم های موجود، یک دامنه تحسین بر انگیز، برای ست کردن میز را فراهم می کند. مجموعه پورسلین بزرگترین فهرست آیتم ها برای سر میز است: از بشقاب های بزرگ کشیدن غذا تا کوچکترین نمک پاش ها، از کاسه های سوپ خوری درب دار تا فنجان های چای و اسپرسو خوری، از لازم ترین تا مکمل ها، هر ستی، را ترکیب های متفاوت با شکوه، می کند. و در نهایت یک ست کاملی برای سرو چای، قهوه و اسپرسو هم آماده است.

گواهی نامه اصالت

زپتر بین الملل مفتخر است این پورسیلین ها و مجموعه های مرتبط، از تیبل آرت را، گواهی می نماید که؛ دست ساز و با پرداخت دستی، با استفاده از باکیفیت ترین مواد ساخته شده است. این ها کلا در باواریا-آلمان، با بالاترین سطح هنرهای دستی خلق می شود. هر تکه بطور انحصاری با پورسلین سخت بر طبق روش های قرن 18 ساخته شده است. تکنیک پرداخت استفاده شده، برای الگوی رنگ ها به روش تو لعابی و طلا با روش رو لعابی است.
طلاکاری نرم، با طلای 22 قیراط با تکنیک گلد فایر، با کارهای دستی خیلی ماهرانه انجام می پذیرد.

زپتر بین الملل، فن آوری و کیفیت با بالاترین استاندارد را بوسیله انتخاب مواد مرغوب خام کنترل شده، اروپایی اصل، و بوسیله نظارت شدید در فرایند تولید، را تضمین می کند.
 
غنا و بی نقصی جزئیات، با تعداد زیاد آیتم ها ، یک دامنه تحسین بر انگیزی از تزیینات میز را در اختیار قرار می دهد.


گواهی اصالت

ویژه

از سرامیک به پورسلین

شما احتمالا می دانید که که کار با گل رس یکی از قدیمی ترین فعالیت های بشری است.
با بازگشت به دوران نوسنگی(5500 تا 10 هزار سال پیش)، انسان شروع به ساخت قالب ظروف ساده از گل رس، و برای تزیین آن ها، از انگشت، صدف و چیزهای مشابه، استفاده کرد. بعدها، با آتش، گوزه گری شکل گرفت و ظروف سخت تر و محکم تر منتهی شد.

حدودا 7000 سال پیش انسان شروع به زراعت گندم، نخود، لوبیا و عدس کرد. همه این مدت، انسان بدنبال یافتن راهی برای حفاظت ازغذا بود. لذا شروع به ساخت کوزه و خمره کرد.

همه آن ها در آغاز، ابتدایی بود. مهمترین چیز، انتخاب مناسب ترین نوع رس بود، که به اندازه کافی چسبنده باشد. ظروف باستانی، بدنبال خارج کردن همه ناخالصی ها از رس بود تا بتواند گل را به شکل استوانه ایی در بیاورد. محصول واقعی که در شروع به صورت استوانه ایی بود، (با اضافه کردن آب)، به صورت مارپیچی و سپس یک کاسه می شد. کاسه را می گذاشتند، تا خشک و سخت شده و بدین ترتیب از خراب شدن آن جلوکیری می شد. بعد از یک ساعت، لبه کاسه بوسیله اضافه کردن حلقه، مرطوب و شکل داده می شد.

یک چنین ظرف، نوعا برای آرد بکار می رفت، برای خشک شدن، حداقل دو ساعت در معرض آتش قرار می گرفت. وقفی که اتش استفاده می شد، همه چوب ها، مصرف می شد، پس بایستی پرداخت هم می شد. همه ظروف از آتش سالم بیرون نمی آمدند و بدلیل آتش نامنظم، برخی ترک و بعضی می شکستند.
با اختراع چرخ سفالگر، شاید بوسیله اعرابی و هیت ها، سرعت ساخت ظروف گرد، افزایش یافت.

مهارت اولیه آجر لعاب دادن، را می توان در مکان هایی باستانی مانند بابل و بین النهرین یافت. همچنین، طروف برجسته سرامیکی، در معابد فراعنه در مصر یافت شده است. در یونان باستان، آنفورا (سبو) و گلدان هایی با نقوش سایه و قرمز معرف وجود داشته است. و بعد از مهاجرت بزرگ عرب های شمال آفریقا، آن ها سرامیک را به اسپانیا معرفی کردند.

چین

در شرق دور، مثل چین، ساخت پورسلین در قرون 6 و 7 قبل از میلاد شروع شد، در ابتدا ساخت آن جزء اسرار و انحصاری بود و از قرن 13 میلادی صادرات آن به اروپا آغاز شد.

پورسلین چطور به اروپا آمد

آیا می دانید پورسلین چگونه وادر اروپا شد؟
چینی ها در ابتدا، صاحب مهارت پخت پورسلین بودند. در قرن 7 پس از میلاد، پورسلین ابتدایی در چین ساخته شد. این پورسلین ها نه سفید بود و نه شفاف.
پورسلین از آن زمان به بعد در چین ساخته می شد. اسم کائولین ( یکی از مهم ترین مواد تشکیل دهنده پورسلین) از نام کوهستان گائو-لینگ گرفته شده است، یعنی جایی که رس پورسلین از آن جا برداشت می شد.
رنگ سبز مایل به خاکستری بکار رفته در پورسلین، به صورت لعاب سبز کم رنگ، است، به طور اختصاصی برای شاهان و دربار آن ها ساخته می شد.
در سفر بازگشت مارکوپلو از آسیا، قبل از سال 1290، چینی را به اروپا آورد. اسم پورسلین به صدف پورسلا بر می گردد، یا صدف دریایی در زبان ایتالیایی، مواد تشکیل دهنده صدف دریایی هم در بدن و هم در صدفش وجود دارد.

پورسلین در اروپا

از آن زمان، اروپا در تلاش بود تا پورسلین بسازد و بدنبال رمز گشایی از ساخت آن از توسط چینی ها بوده است.
در قرن 15، پورسلین به میزان بالایی از چین وارد می شد، اما هنوزهم تقریبا گران بود، و با ارزش طلا مقایسه می شد.
در این دوره، چینی، الگوی اعتبار، طبقه اشراف اروپا، خوشایند نجبا بواسطه رنگ های غنی و تزیینات ظریف آن، شده بود.
تا آن موقع، اروپا قادر به ایجاد حرارت بالا که مورد نیاز برای ساخت پورسلین بود، را نداشت.
در بین کوشش های اولیه اروپایی ها، پورسلین مدیچی، در قرن 15 در ایتالیا بود. سفید بود اما به شفافیت پورسلین چینی ها نبود، و تزییناتش تقلیدی از نقوش چینی ها با کبالت بود.
بهمین ترتیب، در فناسس، دلفت، هلند، الگوی چینی ها را کپی کردند.
در این اثنا، کشتی های چینی پر از کالاهای مرغوب و شکستنی بود که در بنادر آمستردام، جنوا، ونیز و از آن جا، چینی ها به دربارهای سلطنتی و قصرهای فریبنده می رفت. در آن عصر ثروتمندترین مردم با مجموعه های گرانقیمت شان، را نشانه اعتبار و قدرت می دانستند و با آن با دیگران رقابت می کردند.

رمز گشایی از ساخت چینی

اهرنفرید والتر فون شیرینهاوس و دکتر فردریش بوتگر کسانی بودند که از راز مواد پورسلین، در میسسن سال 1708، پرده برداشتند.
در کوشش های اولیه، پورسلین از سنگ های قهوه ای قرمزسخت، بدست می آمد. کائولین بعد از پودر کردن کلا گیس های باروک فراهم می شد.

راز در میسن باقی ماند

خیلی زود پس از این یک کارگاه، شبه پورسلین که در میسن در سال 1708 باز شد.
هر دوی این دو فرد سخت کار می کردند تا راز ترکیبات را رمزگشایی کنند. در نهایت، بوتگر در سال 1709 موفق به اینکار شد، فقط یکسال پس از این، فون شیرینهاوس مرد.
در سال بعد، اولین کارگاه ساخت پورسلین در میسن باز شد و تا سال 1719 توسط بوتگر اداره می شد. در سال 1718، چند تا از کارگران قلعه میسن راز چگونگی ساخت پورسلین را به بیرون درز دادند و در سال 1718 یک کارگاه دیگر در وین برپا شد.

پورسلین چگوه ساخته می شود؟

اول از همه، مواد بایستی تهیه شود. که این هاست:
  • 50 درصد کائولین ( مواد سفید، آبکی، روغنی، و گل شکل پذیر که بوسیله ترکیبش در فلسپات تغییر می کند) و
  • 50 درصد مواد غیر شکل پذیر ( نیمی خمیر فلدسپات برای آسان ذوب شدن و نیمی کوارتز برای بافت).
در 1718، دونشمن ملادیس اینو ستیوس دو پارکولر، دومین پورسلین اروپا را وین باز کرد و از اواسط قرن 18، کارخانه های دیگر در سرتاسر اروپا باز شد.

برای ساخت پورسلین ما نیار به:
  • کائولین،
  • خمیر فلدسپات،
  • کوارتز و دیگر مواد، نیاز داریم.
میزان متفاوت این مواد سختی یا نرمی پورسلین را نشان می دهد.
پورسلین سخت از 45-65 % کائولین، شبیه بیشتر کارخانه های اروپایی، پورسلین نرم شرق آسیا حاوی کمتر 40% کانئولین و باقی مانده خمیر فلدسپات و کوارتز در یک 50-50 درصد برای بقیه است. پورسلین دندان، بالای 80 % فلدسپات دارد. ترکیب ورز و مالش داده، شسته و سپس شکل می گیرد.
بعد از شکل گیری مواد به فرم ترجیحی و سپس، مهمتر، خشک و پختن در کوره با دمای بالای 900 درجه سانتی گراد قرار داده می شود. به این پورسلین بیسکوئیت می گویند که ممکن است دارای یا فاقد لعاب باشد. اگر لعاب دار باشد، نیاز به حرارت دیگر، در دمای 1450 درجه سانتی گراد بعد از آن هم دارد. با اینکار تقریبا فرایند تکمیل شده است، و فقط تزیینات آن باقی می ماند.

کائولین چیست؟

کائولین یک ماده خالص است که اصل آن از فلدسپات است، حداکثر سختی، شفافیت و سفید و در دمای بالای 1300 درجه سانتی گراد حرارت می بیند. بایستی در یک جا محدود با حداقل هوای ممکن حرارت ببیند، تا از سفیدی آن اطمینان حاصل شود و از تغییراتی ناخواسته رنگ آمیزی بوسیله آهن نا خالص جلوگیری شود.
تراکم پورسلین حدود 1231 کیلوگرم در مترمربع است، کائولین نامش از کوهستان گائو-لینگ در چین گرفته شده است یعنی جایی که این مواد ابتدا در آن یافته شدند.
 

 

از سرامیک تا پورسلین




ساخت پورسلین در شرق دور، مثل چین، حدودا 7 قرن پیش از میلاد آغاز شد.




آیا می دانید پورسلین چگونه به اروپا رسید؟




بعد از بازگشت مارکوپلو از چین در سال 1290 میلادی.




در قرن 15 میلادی، پورسلین از چین به مقدار زیادی وارد می شد، اما هنوز تقریبا گران بود، و ارزشش با طلا قابل مقایسه بود.




اهرنفرید واتر فون شیرینهاوس و دکتر یوهان فردریش بوتگر در نهایت از راز مواد پورسلین در میسن در سال 1708 پرده برداشت.




پورسلین چگونه ساخته می شود؟




برای ساخت پورسلین، ما نیاز به: کائولین، خمیر فلدسپات، کوارتز و دیگر مواد داریم.




پورسلین سخت از 45-65 % کائولین که بیشتر کارکاخنه های اروپایی استفاده می کنند، پورسلین نرم آسیایی حاوی زیر 40% کائولین و باقی، مواد دیگر است.




کائولیت یک ماده خالص است که اصل آن فلدسپات است، حداکثر سختی، شفافیت و سفیدی را داراست و در دمای بالا 1300 درجه سانتی گراد در معرض حرارات، قرار می گیرد.